Veranderingen ontkom je niet aan

opschoondag

Met het 1 jarig bestaan

Een kleine 2 jaar ben ik nu bezig met mijn strijd tegen het afval. In twee jaar heeft er een hoop de revue gepasseerd, met bloed, zweet en tranen. Maar ook warmte ondanks tegenslagen. Mijn recept is niet steeds hetzelfde, maar het veranderde met de tijd. 

Zowat elke dag ben ik in de weer met het ruimen van afval. Vrije dagen kende ik niet, 7 dagen van ochtend tot avond in de weer. In de zomer 5 rondes, de winter 3 rondes. Dit is waar ik 1,5 jaar jaar intensief mee bezig was. Toch is hier een kleine verandering in gekomen. 7 dagen wil ik nog wel maken maar neem nu ook wat makkelijker vrij wanneer ik wens. 2 redenen hiervoor. Mijn gezondheid en het andere is dat het vechten blijft tegen de bierkaai. Wel werk ik sowieso altijd in de feestdagen door, want dan is zowat iedereen vrij. Daarnaast loop ik zowel zomer als winter nog maar 3 rondes of enkele locaties. Dus geen 5 rondes meer in de zomertijd.

Wat niet veranderd is, is de term ‘puinruimer’, omdat ik nog steeds alles ruim. De term zwerfvuil bestrijder of doorpakker past niet in mijn doen. Want ik pak alles aan, te voet, op de fiets en met auto. Wat ik kan verwerken verwerk ik. Zwerfvuil is voor mij de kleine dingen die op straat zwerven zoals blikjes en andere verpakkingen. Puin is zowat al het afval, en die naam komt dus meer tot zijn recht. Zwerfvuil is eigenlijk ook het kleine afval op straat.

In het begin van dit nieuwe jaar kreeg ik nog een oorkonde van de Dordtse PvdD, als waardering voor mijn werk in Crabbehof. En ook hier heeft er een grote verandering plaats gevonden, want Crabbehof is niet de enige wijk waar ik actief ben. Tegenwoordig ben ik in heel Dordrecht te vinden. De reden hiervoor is wat er zich op gemeentelijk niveau afspeelde, ondersteuning en gehoord worden, wat iets moeizaams was. De andere reden, ook bewoners moeten zich bewuster worden en eigen initiatief nemen. Niet het probleem alleen bij Gemeente leggen of uit gemak toezien hoe een ander het voor je ruimt. Klinkt misschien wat gek, maar we hebben als inwoner ook zelf een verantwoordelijkheid hoe de wijk erbij ligt. Klagen kunnen we allemaal, iets doen is ver te zoeken.

Op social media heerst een rustige tijd vergeleken met voorheen. Ik ontwikkel door en zoek andere nieuwe manieren. Dit doe ik op mijn tijd zonder mezelf voorbij te lopen. Wat rust op deze platformen kan ook geen kwaad, het komt vanzelf weer terug als vanouds.

De nieuwe ontwikkelingen waarmee ik bezig ben wil ik doorvoeren nog voor het einde van het jaar. De vorm en inhoud die blijft nog even op de achtergrond.