Een reset voor het derde jaar in mijn strijd tegen het afval

Onlangs heb ik nog te kennen gegeven om een andere weg te bewandelen in mijn strijd tegen het afval. Mijn focus kwam steeds minder op dumpingen te liggen omdat ik steeds meer met klein zwerfafval aan de slag ging. Reden hiervoor was oa dat ik uitgeput raakte afgelopen zomer, maar ook eens wilde zien wat er gebeurde als je op bepaalde plekken niets deed. Een ander punt is de ergernis over het melden van zaken en de afhandeling ervan, maar ook omdat het soms alsnog niet te doen was, nog steeds bleek dat ik een tool miste.

Ik vond het met alles bij elkaar, ook hoe het allemaal in 2 jaar tijd gegaan is, teveel van het goede. Tijd om jezelf een reset te geven. En dan moet je keuzes gaan maken. Wat vind je belangrijker om te doen in de strijd tegen het afval? Bepaalde zaken verloor ik uit oog, van gesprekken in wijken kwam het bijna niet meer, en dumpingen zag je soms voor langere tijd liggen. Jammer, want waar ik ooit mee begon raakte op de achtergrond.

We hebben een probleem met dumpingen en bijplaatsen van afval, en die zijn voor mij belangrijker dan het kleine zwerfafval. En aan dit probleem wil ik juist harder werken. Die dumpingen zijn iets structureels en diep in de maatschappij ingeworteld. Dit los je niet zomaar op, sterker nog, een echte oplossing is bijna ondenkbaar. Toch zul je er aan moeten blijven werken. Doe je dat niet, dan neemt de verloedering alleen maar toe en is het nog moeilijker op te lossen.

Stoppen met zwerfafval en me volledig te richten op dumpingen geeft me meer tijd om aan het probleem te werken. Dit met meer aandacht voor bewoners. Het helpen aan informatie, helpen aan de juiste instanties en vooral, oor hebben waar bewoners tegenaanopen, hoe ze zelf over zaken als afval denken en wat denken hun wat evt. Zou kunnen helpen. Het aanpakken van afval problemen zal dus van binnenuit de samenleving komen, want hier zit immers het probleem.
Toch gaat de vlieger niet op dat het probleem alleen bij de inwoners ligt. Verschillende factoren kunnen dit alleen nog maar erger maken. Factoren vanuit de afvalverwerker, het beleid van de gemeente en bijvoorbeeld wooncorporaties. Deze kunnen het de inwoners soms moeilijk maken, zeker als je een bepaalde samenstelling in een wijk hebt. Een drempel kan ook te hoog gelegd worden om voor bepaalde mensen afval aan te laten bieden. Het is ook belangrijk om inwoners meer te betrekken bij deze. En dan kun je samen werken aan een schonere leefomgeving. En hier kun je denken aan een soort van burgerpannel of burgerraad. Politieke belangen of die van een afvalverwerker moeten eens worden omgezet, waarbij de burger die betaald ook centraal staat. De vervuiler betaald immers niet, die dumpt. En ook deze groep moet je zien te bereiken. Het is met afval problemen ontzettend belangrijk je inwoners ook te betrekken. Ook hieraan wordt dus gewerkt.Over hoe dit eruit komt te zien kan ik nog weinig zeggen, dit zit in ontwikkeling.

In de twee jaar heb ik instanties input genoeg gegeven, maar daar is weinig tot niets mee gedaan. En dat is iets wat je nog steeds op straat terug ziet. In het derde jaar wil ik daar verandering in zien. En dat kan ik alleen om opnieuw te beginnen, met een hele andere werkwijze. Deze nieuwe verandering neemt veel tijd in bezit, dus is er geen ruimte meer voor mij om zwerfafval te ruimen.

Ben ik dan helemaal van straat? Nee absoluut niet. Wat ik al zeg, ik blijf me richten op dumpingen. Zoals vanouds zal ik deze blijven ruimen waar kan. Maar ook ga ik alles weer bijhouden : hoeveelheden, locatie, container nummer, evt vastloper of vol. Kortom, ook de container controle komt weer terug. En, na uitstellen, de werkbezoeken aan andere steden.

In hoeverre ik kan en wil ruimen, dat ligt nu nog een deel open. Het pasje biedt me de mogelijkheid om het afval onder normale omstandigheden te gebruiken voor ruimingen, maar het is na een iets meer dan een half jaar gebleken dat het voor sommige situaties nog steeds te weinig is. Sommige vastlopers kun je nog steeds niet verhelpen, en die gevolgen zien we vaak nog terug op straat. Dumpingen die wat langer blijven staan, in de weekenden en feestdagen al helemaal uit de hand lopen, zoveel dat ik het zelfs niet meer verplaatsen kan, en dus dumpingen groter worden en/of zich ook nog eens gaan verspreiden. Ongedierte weet hier wel raad mee, gezondheid en veiligheid komen dan ook weer om de hoek kijken. Een sleutel tot de toegang voor de og is dus nog steeds gewenst. En hier moeten politieke belangen of die van de afvalverwerker even aan de kant. Een sleutel voor de og wordt in sommige gemeenten ook gegeven aan bewoners, daar zou Dordrecht eens in mee moeten gaan. Dat hoeft niet voor meerdere bewoners, laten we eens beginnen om, zoals in begin ook de vraag was, deze bij mij te leggen. Elke dag op pad, weekend of feestdagen, voor mij een gewoonte om door te werken.

Ik ga niet weer een hele weg bewandelen om alsnog de sleutel te ontvangen, ik heb deze vraag nu nog 1x neergelegd bij een aantal mensen en in afwachting daarvan sluit ik die weer af. Wel zal dit antwoord het verdere beloop bepalen in hoever ik kan en wil gaan om de stad schoon te houden. Bij een positief antwoord kan ik uiteraard meer doen en ga ik meer doen. Bij een negatief antwoord kan ik minder doen, maar dan zal ik ook kritischer gaan worden op elke partij, dat op verschillende manieren kan.

Dat laatste hoop ik niet, want ik wil zelf niet negatief zijn(wel kritisch) en het lost uiteindelijk ook niets op. Om het simpel te houden voor iedereen en ook samen te kunnen werken aan een schone stad, op een positieve manier, en ook echt samen te werken aan oplossingen, is een heroverweging van de sleutel zeker de moeite waard. Laat Dordrecht daar nu eens in uitblinken. Al hetgeen ik doe, doe ik voor een stad waar ik trots op ben en waar ik geef om alle inwoners. Daar hoef ik geen vergoeding of wat dan ook voor, alleen een van de meest goedkoopste tools om een deel van de ellende te verkomen.

Dan wil ik nog even afsluiten met een compliment aan de medewerkers communicatie van gemeente Dordrecht. Deze krijgen immers al mijn berichten binnen, ook die met een kritische noot of wanneer ik me weer ergens over erger omdat zaken niet opgelost zijn. Deze mensen kunnen hier niets aan doen, maar zijn wel de eerste die het bericht onder ogen krijgen. Toch doen ze ontzettend hun best het proberen af te handelen en blijven dat op een vriendelijke manier doen. Waarvoor respect en bedankt.

Btw de social media gaat ook iets veranderen. Het Twitter account blijft in zijn vorm, communicate en het tonen van wat ik op straat tref. Facebook gaat helemaal op de schop. Hier zullen enkel nog wat leuke inhoudelijke vlogjes komen. Een leuk artikel met een foto op zijn tijd hoort er ook bij, daar zal het bij dit medium dan blijven.

Er breken een aatal vakanties voor me aan. Begin en eind oktober, in november, december en januari. De eerste vakantie is van 5 tm 9 oktober, daarna begin ik weer mijn ritme op te pakken.